Testler gözlemle ulaşılamayacak sonuçları daha kısa sürede ve sayısal olarak veren araçlardır. Test sonuçlarına dayanılarak kararlar verilebilir, Daha önce açıklandığı gibi yordamalar yapılabilir. Ama, bu sonuçlara ne kadar güvenmek gerekir?

Amaca uygun, geçerliliği ve güvenilirliği yüksek, normları saptanmış iyi bir test kullanılmışsa, elde edilen sonuç, etkenlerden biri olarak düşünülebilir. Yani testler sadece danışma işlevi görürler. Hiç bir zaman son ölçü olamazlar. Diğer etkenler ve toplanan bütün kanıtlar dikkate alınmadan “etiketleme” yapılamaz. Araştırmalar bazan test sonuçlarının yanlış yorumlanabileceğini göstermiştir.

• İlk defa test uygulanan çocukla, daha önce test uygulanmış çocuk arasında başarı farklı olmaktadır.
• Testin uygulandığı sırada çocuğun içinde bulunduğu durum, sonucu etkiler. Çocuğun motivasyonu yoksa, kaygılı ise, karnı ağrıyorsa, ra­hatsız bir ortamda ise başarısız olabilir.
• Kültürel bakımdan farklı çevrelerden gelen çocuklarda test, tam kapasi­teyi ölçemez.
• “Zekâ testlerinin zekâyı ölçtüğü kabul edilir. Fakat bu görüşü eleştirenler vardır. Bunlar “Ama ne oranda ölçtüğü konusunda kesinlik yoktur. Elde edilen sonuca ne derece güvenmek gerektiği bilinemez derler.
Zekâ testlerinde başarılı olmada diğer yeteneklerin de payı vardır. Bu payın ne kadarının zekâya, ne kadarının diğer yeteneklere ait olduğunu bile­meyiz. O zaman zekâ, insanın bütün olumlu ve olumsuzluklarının bir toplamı du­rumuna düşer, bunların ortalama bir göstergesi haline gelir.

Bunlara dayanarak, test sonuçlarına göre insana olumsuz bir nitelik yüklemek yanlış olur. Karar verme aşamasında bütün kanıtlar dikkatli değer­lendirilmelidir diyebiliriz. Ama buradan hareketle testler kullanılmamalıdır sonucu­nu çıkaramayız. Bütün eksikliklerine ve sakıncalarına rağmen, testler hayatın çeşitli aşamalarında en önemli yardımcılarımızdır. Testler bugün, eğitim birimlerin­de, personel seçiminde, danışmanlıkta, psikoterapide, yasal kararların verilme­sinde danışma aracı olarak kullanılmaktadır.

sponsorlu bağlantılar